Na Pinksteren

De coronacrisis trekt diepe sporen. De hele wereld zucht onder deze pandemie. En zo is ook ons samenleven ontwricht: naast de gezondheidsdreiging, lijden veel mensen onder het sociale isolement. Ook aan de kerk gaat de crisis niet voorbij. Sinds 16 maart zijn er alleen nog online diensten. Pastoraat kan slechts op afstand plaats vinden. En nu blijkt ook samenzang voorlopig niet meer verantwoord te zijn. Dit alles raakt ons diep. De coronacrisis zet ons stil. Letterlijk: de samenleving is stilgevallen. Met alle gevolgen van dien. De crisis zet ons ook op een andere manier stil. De toekomst blijken we niet in onze hand te hebben. Ze is maar heel beperkt maakbaar. We ervaren hoe kwetsbaar we zijn. Het virus heeft geleid tot een herwaardering van veel beroepen. We beseffen ineens welke waarden ertoe doen: doe-eens-lief, niet-alleen, zie om naar elkaar, alleen samen…. Ondertussen, virus of gene virus-dichtbij: het verwoest en ontwricht het leven. En het houdt ons ook een spiegel voor: hoe is onze levensstijl? Hoe gaan we om met elkaar en met onze planeet? Waar hebben we grip op? Welke waarden doen er wezenlijk toe? Het is goed om deze vragen tegenover God aan de orde te stellen.

Intussen: is het niet de Heilige Geest die inspireert maar ook corrigeert! Ook al kunnen we (vanaf 1 juli?) weer op beperkte schaal samenkomen, we voelen de pijn dat dit slechts op anderhalve meter mogelijk is. En ook de vieringen zelf zijn gemankeerd: we gaan stappen en maatregelen bedenken om wel te kunnen samen komen, maar: samen zingen wordt sterk ontraden en koffie drinken na de dienst samen is op anderhalve meter nauwelijks mogelijk. Wordt dit het ‘nieuwe normaal’ ?

Laten we geleid door Gods Geest blijven uitzien uit naar de tijd waarop we onbeperkt met elkaar kunnen samen komen en weer uit volle borst kunnen zingen. De Heilige Geest wakkert dit verlangen aan door het vergezicht van het moment waarop God alles en in allen zal zijn. Ook al kunnen we de komende tijd niet samen zingen, samen bidden kunnen we wel. Zingen en bidden liggen dicht bij elkaar. Liederen zijn ook gebeden. En liedteksten kunnen als gebed worden uitgesproken. Zoals ik onlangs in de Koepelkerk al van het prachtige pinksterlied `Kom laat ons deze dag met heilig vuur bezingen`voorlas als gebed: Vul aan wat ons ontbreekt, want stukwerk is ons pogen. En wat ons afleidt van de vrede uit den hoge, laat dat, verheven licht, in vuur en wind vergaan. Houdt Gij ons staande door het wonder van Gods Naam. (G.O., vanuit een brief van de landelijk secretaris ds. R. de Reuver)

Geplaatst door Ds. G. Olde
Geplaatst op 2020-06-12
Hier kunt u reageren op dit item. Ook mag u hier een eigen item indienen. 
Alle binnenkomende berichten worden eerst beoordeeld voor het geplaatst wordt.